Εγέρθητι…

Του Στέλιου Φούντογλου

Οικονομική κρίση, επιβάρυνση με χρέη και φόρους, συμπίεση των κερδών στους μικροεπιχειρηματίες, αύξηση της ανεργίας ήταν λίγες από τις αιτίες, που οδήγησαν το 1924, το κόμμα του 3% (Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα του Χίτλερ) να καταλάβει την εξουσία το 1933.

Ερχόμαστε στο σήμερα…

Η 6^η Μαΐου πέρασε χωρίς να αναδυθεί μια ισχυρή κυβέρνηση. Η κάλπη ανέδειξε την δύναμη της Αριστεράς που στο πέρασμα των χρόνων ανασυντάχθηκε και έρχεται σήμερα να πρωταγωνιστήσει. Ο λαός «επαναστάτησε» και η λαϊκή ετυμηγορία μίλησε. Η αγανάκτηση του ελληνικού λαού μέσα στη «νιρβάνα» της τιμωρίας έδωσε δύναμη και είσοδο στη Βουλή στη  Χρυσή Αυγή.

Morrissey - Everyday is like Sunday

Αγαπούλες πεινάω αλλά αγρότης δεν μπορώ βρε αδερφέ!!!

Του Στέλιου Φούντογλου

Έμαθα στην καλοπέραση και στο πλαστικό χρήμα, έμαθα να ζω με δανεικά, έμαθα να υποτάσσομαι στα θέλω μου, ζω για την στιγμή που λαχανιασμένος θα μπω στην τράπεζα και θα ζητήσω δανεικά για να μετατραπούν σε δίσκους λουλουδιών....

Διαψεύστηκα λοιπόν!!!! Είχα γράψει για νέους που πιστεύουν στην εναλλακτική ζωή, είχα γράψει για πεινασμένους ανθρώπους και εγκαταλελειμμένες γενιές. Πόσο δύσκολο είναι τελικά να απαλλαχτείς από το πέπλο της καλοπεράσεις; Tης παχυλής θέσης στην καταραμένη καρέκλα, στην ταπείνωση του εγώ σου, παρακαλώντας τον πολιτικό που βρίζεις με μανία να σε βολέψει, να σταματήσεις να λες την λέξη βαριέμαι.... Ναι, πιστέψτε με υπάρχουν νέοι που στον λήθαργο τους αναφωνούν «βαριέμαι».

Κάντε τον γύρο του κόσμου σε 5 λεπτά

Από το κατηγορώ του πριν, στην καταδίκη του νέου…

Του Στέλιου Φούντογλου

Δεν ξέρω τελικά κατά πόσο αυτή η απαξίωση του πολιτικού συστήματος από όλους εμάς, προσφέρει «δάφνες» στην μελλοντική πορεία της χώρας μας. Αποτέλεσμα της τριβής αυτής, δυστυχώς, η εκλογική διαδικασία της 6ης Μαΐου ίσως να είναι η «ταφόπλακα» της σωτηρίας μας.

Και μιλώ φυσικά για τα πρόσωπα που επιλέχθηκαν από τα επιτελεία των κομμάτων για να αντιπροσωπεύσουν κάτι προδιαγραμμένο. Πρόσωπα ουρανοκατέβατα, απαίδευτα με την γενικότερη σημασία της πολιτικής, πρόσωπα που σε μια υγιή οικονομικά χώρα θα ήταν απλά στο περιθώριο. Πρόσωπα «βαφτισμένα» εν μια νυκτί σε σωτήρες, να διεκδικούν ψήφους χωρίς να έχουν συναίσθηση του όγκου και της σημαντικότητας αυτής της κίνησης προς την κάλπη.

Καλό βράδυ...

Ο διάλογος ενός τρελού

Του Στέλιου Φούντογλου | sfountoglou@gmail.com

-Γιατί;

-Γιατί έτσι πρέπει...

-Τι πρέπει;

-Να ψηφίσεις...

-Γιατί;

Ξυπνώντας στα παιδικά μου πρωινά, με ήχους από τα βινύλια του, καλό ταξίδι…

Λευτεριά στον Άκη, χρόνια πολλά σε όλους, μετράμε αντίστροφα για το καλοκαίρι των «Παθών» κτλ, κτλ, κτλ….

Πρώτα τους λαθροχείρες και μετά τους λαθρομετανάστες

Του Τάσου Φούντογλου

Όταν ζεις σε μια περιοχή σαν τη δική μου, δε χρειάζονται βαθυστόχαστες αναλύσεις για να καταλάβεις τι έφταιξε και φτάσαμε μέχρι εδώ. Τοποθετείς απλά τις εικόνες της, τη μία δίπλα στην άλλη, και έχεις ολοκάθαρη μπροστά σου την εξήγηση της κρίσης. Ένα υποβαθμισμένο αστικό περιβάλλον σε όλες τις μεγάλες πόλεις της περιοχής, εκνευριστικά ίδιο και απαράλλαχτο όλα αυτά τα χρόνια, παρά τον πακτωλό χρημάτων που διαχειρίστηκαν οι εκάστοτε αρχές τους.

Ίσως είσαι εσύ ο τυχερός…

Του Στέλιου Φούντογλου

-Καλησπέρα σας, από το κόμμα τηλεφωνούμε, ενδιαφέρεστε για υποψήφιος βουλευτής;

-To κόμμα σας χρειάζεται….

Περίφημη η περίοδος που διανύουμε, απρόβλεπτη, γεμάτη εκπλήξεις. Προεκλογική περίοδος και τα επιτελεία των κομμάτων ακόμα δεν έχουν κλείσει τα ψηφοδέλτιά τους. Μην αναρωτιέστε γιατί συμβαίνει αυτό… Η απάντηση είναι απλή!!!

Οι Έλληνες δεν διακατέχονται από ρατσισμό και ξενοφοβία, αλλά από «Κρατοφοβία»…

Του Πέτρου Παπαναούμ

1. Ρατσισμός είναι το δόγμα που αναπτύσσεται με σύνδεσμο συγκεκριμένα γνωρίσματα, όπως εθνικά, θρησκευτικά, πολιτιστικά κ.λπ., προκειμένου να αναγάγει μια αντίστοιχη ομάδα σε υπέρτερη άλλων. [Race, Science and Politics, New York - Viking Press, 1943 σ.98]

2. Ρατσισμός είναι η θεωρία που υποστηρίζει .. την ανωτερότητα μιας φυλής και αποβλέπει στην διατήρησης της «καθαρότητάς» της και στην κυριαρχία της επί των άλλων. [Τεγόπουλος – Φυτράκης, Ελληνικό Λεξικό, Αθήνα, Ελλάδα, 1993, σ.664]